Ik geniet er heel erg van om te schrijven over wat mij bezig houdt. Hier vind je mijn perspectief op ons (grotere) bewustzijn, het is niet mijn intentie om mijn waarheid als ‘de waarheid’ te verkondigen. Ik respecteer ieders visie en vind het juist waardevol dat ieder mens een volstrekt unieke kijk op het leven heeft.
De slang op het pad naar meesterschap
23 december 2025
Als wij verder op weg zijn in ons proces naar meesterschap en een toenemende hoeveelheid van bewustzijn, licht en helderheid ervaren, ontmoeten wij de slang.
De slang filtert de zielen die vallen voor een egotrip uit hen die de poort binnen wensen te treden. Immers kunnen wij enkel eenheid ervaren als wij zien dat alles van gelijke waarde is. Dat het één het ander draagt en dat alles tegelijkertijd zowel drager als het gedragene is.
De slang onderwerpt ons aan een test. Zij komt niet in de vorm van aanval, maar van vleiende woorden: Wauw, jij bent echt heel ver! Jij bent echt een van de weinigen die echt door heeft hoe het zit! De wereld heeft jou nodig, jij vervult een hele speciale, exclusieve rol in dit geheel.
Vallen wij met bosjes voor de slang? Ongetwijfeld, ik ben daarin zeker niet onschuldig. De ultieme veiligheid in het voortbestaan van ons IK is speciaal zijn, dus vleiende woorden trekken aan ons als een magneet. Wij moeten in een hoge mate bewust zijn van ons grotere Zelf om te herkennen hoe de slang op ons inwerkt, steeds weer in een nieuw jasje zoals de slang dat betaamt.
Tegelijkertijd is het een geschenk dat wij de slang ontmoeten. Zij biedt ons een kans om ons te bevrijden van het idee van afgescheidenheid en ongelijkwaardigheid en als wij de test doorstaan, is werkelijke eenheid het goud wat aan de andere kant van de hindernis op ons wacht. De slang is slechts de poortwachter die zorgt dat het ego buiten blijft. Er is immers geen ruimte voor individuele ‘prestaties’ binnen dat wat één is. Al wat bereikt wordt, is het resultaat van het AL. Zijn wij niet bereid onze individuele grootsheid los te laten, dan blijven wij aan ons ego vastgebonden voor de poort staan. Zijn wij bereid de grootsheid van AL WAT IS te zien, dan bevrijden wij ons van de regie van het ego en kunnen wij tot het werkelijke meesterschap toetreden.
Voor het IK komt de erkenning vanuit het publiek, voor het ZELF komt de erkenning enkel vanuit de bron.
Ik ben bereid alles te geven
Behoed mij voor overmoed
Help mij het onderscheidingsvermogen te ontwikkelen
Om altijd het verschil te zien tussen schijnheiligheid, hoe goed vermomd ook,
En dat wat werkelijk heilig is.
Laat het kristalhelder zijn.
Ruimte
14 december 2025
Ik laat de gehele kosmos tot oplossing komen in mijzelf
Of eigenlijk faciliteer ik slechts
Het voltrekken van AL wat in beweging is
Wij zijn als mensen vergeten
De ruimte te ervaren in contracties
Wij zien niet meer dat elke beweging tot expansie leidt
Als wij daarvoor kiezen
Door volledig aanwezig te zijn in dat wat dicht is
Worden de sleutels omgedraaid
En knalt het bewustzijn alle brokstukken opzij
Zodat het licht er moeiteloos op volle sterkte doorheen kan stralen
Rennen wij weg, dan zijn wij eeuwig gevangen
Blijven wij aanwezig, dan transformeren wij
En kan niets ons meer in de dichtheid trekken
Niets anders dan wijzelf kan ons de verruiming ontnemen
Rise Phoenix, rise!
8 december 2025
Uit alle losgelaten oude structuren komt een wederopstanding voort. Hoe zou het anders kunnen? Waar het leven uit de materie vloeit, wanneer de energie de kristallisatie niet meer draagt en in stand houdt, vindt altijd een verandering plaats. Fysiek of non-fysiek, zowel het bewustzijn als de energie moeten hoe dan ook ergens aanwezig blijven. Waar zouden zij anders heen kunnen? Niets blijft onbenut, uit de as van het oude komt hoe dan ook vroeg of laat iets nieuws voort. Zelfs de vergane toestand is vergankelijk, zij bestaat slechts in tijd, het is slechts een fase van de cyclus van het leven.
Wij sterven in ons leven vele malen en worden vele malen opnieuw geboren. Laten wij steeds de kracht voelen van de ontsteking, van nieuw leven. Wij kunnen kiezen: hangen wij aan wat ‘verloren’ gaat, of zien wij dat elk verlies onlosmakelijk verbonden is met een nieuw begin, met iets wat ontstaat en tot leven komt? Het leven verlaat het één en betreedt het ander. Blijven wij treuren om de vergankelijke vorm, of vervolgen wij het leven zelf en vinden wij de onsterfelijkheid van al wat wij ooit gekend hebben?
De illusie die wij ‘het verleden’ noemen
4 december 2025
Het verleden wordt ontmanteld
Ik vertel mijzelf een verhaal over wat geweest is
Maar is het werkelijk zo?
Of ontvouwt zich steeds een verhaal terug in de tijd, dat aansluit op de frequenties van het moment?
Als gerecycled afval keren de woorden
Die ik ‘mijn verleden’ noem
Terug tot de energie waaruit zij voortkwamen
Er blijft niets meer van over
Het verleden verdampt als ik bereid ben het te laten gaan
En het NU is het residu
Pas als wij alles loslaten, tot oplossing laten komen
Wordt het werkelijke zichtbaar
Enkel daar waar geen verleden en toekomst bestaan
Is onsterfelijkheid mogelijk
Enkel voorbij de sluier van tijd
Bevindt zich het oneindige NU
♾️
Bewustzijnsvelden met lage vibraties
19 november 2025
Ook hier in de diepte heb ik mijzelf herkend
Ik loop door het woud van duisternis
En al wat ik zie doet zich voor als mijzelf
Hoe onderscheid ik mijzelf van dat wat zich verweeft met mijn wezen?
Totdat de muren scheuren
De wolken breken
Wacht even
Het is niet waar!
De zon schijnt nog steeds
De zon schijnt ook hier
En rijst op in mijn hart als een prachtige zonsopkomst
Die alle duisternis in het licht zet
Het ontdoet van zijn verwarring
En alles terugzet in zijn oorspronkelijke bedoeling
Verstoringen verdwijnen als sneeuw voor de zon
Als ik mij in zoverre bewust ben van mijzelf dat het mij lukt
Om niet te reageren vanuit dat wat op mij inwerkt
Maar vanuit dat wat ik werkelijk ben
De zonsopkomst is mijn eigen wezenslicht
Wat de wereld betreedt om in het stof tot leven te komen
Als betrouwbare leider over dat wat verloren is geraakt in mijzelf
Verdwalen in de derde dimensie
15 november 2025
Hoe verdwalen wij als lichtwerkers in de derde dimensie? Wij zijn verdwaald als wij onze harmonie verloren zijn. Als wij geloven dat iets anders dan harmonie de ogenschijnlijk negatieve manifestaties die wij ontmoeten tot oplossing brengt.
Als wij ons niet meer herinneren dat wij zelf altijd het vermogen in ons dragen om harmonie te brengen in wat wij ervaren.
Openen wij, dan worden wij het licht. Strijden wij, dan worden wij de duisternis. Strijd zorgt dat onze frequentie verlaagt en de energie verdicht, waardoor het licht geen doorgang meer kan vinden.
Het enige wat ons te doen staat, is onszelf en het veld waarin wij verkeren (of het veld in onszelf) steeds weer opnieuw in harmonie te brengen.
Daarvoor dienen wij onszelf onder ogen te komen in elk gevoel, in elke situatie, in elk moment. Pas als wij bereid zijn te zien waar wij het licht tegenhouden, kunnen wij ook daar de harmonie van de lichtbrengers die wij zijn weer tot leven brengen.
Belichaamd bewustzijn
12 november 2025
Als de poorten van het bewustzijn voor ons open gaan en de zon in onszelf weer gaat schijnen, denken wij onze bestemming bereikt te hebben. Wij willen onze missie gaan leven, dit doorgeven, dit licht laten schijnen op anderen.
Maar eigenlijk begint het dan pas echt. Wij mogen ons licht eerst laten schijnen op elke cel van onszelf. Kunnen wij onszelf trainen om ons in elk moment, in het leven ZELF, bewust te worden van laagvibrationele aspecten die zowel van binnenuit als van buitenaf op ons inwerken? En kunnen wij onszelf trainen om steeds weer bewust te kiezen hoe wij op een situatie reageren, ook wanneer het pijnlijk of zelfs gevaarlijk is?
Wij zijn van nature geneigd on te reageren vanuit overlevingsinstincten, vanuit angst en boosheid. Zijn wij in staat om meester te worden over deze emoties, zodat zij ons nooit beheersen? En zijn wij tegelijkertijd in staat om deze emoties volledig toe te laten, te integreren in onszelf, zonder hen te onderdrukken of te moeten weghalen?
Kunnen wij alle aspecten van onszelf recht in de ogen aankijken, er volledig mee in contact zijn, en dan toch niet meeresoneren op de vibratie ervan?
Laat ons wezenslicht zich verankeren in onszelf, zodat zowel het ‘positieve’ als het ‘negatieve’ geïntegreerd wordt en in eenheid terug kan keren. Laat er nooit een excuus bestaan om als ‘bewust persoon’ narigheid de wereld in te sturen. Laten wij ons ware zelf te allen tijde herinneren. In meditatie, maar ook juist wanneer wij in de file staan, wanneer wij aangevallen worden, wanneer wij verliezen, wanneer het vuur van hartstocht in ons oplaait. Wanneer boosheid ons probeert te overtuigen dat wij deze keer ECHT gelijk hebben. Wanneer angst ons probeert te overtuigen dat verkrampen ECHT veiliger is dan vertrouwen.
Laten wij de koning in onszelf weer bekronen, zodat eenheid weer heerser wordt en de verdeeldheid die daarbinnen leeft slechts een verrijkende ervaring wordt die onszelf nooit kan aantasten. Laten wij ons licht niet gebruiken om een nieuwe dualiteit te scheppen van ‘wij’ en ‘zij’, maar laat ons leren om onze scheppende krachten weer bewust en volledig zuiver afgestemd in te zetten om het hoogste goed te laten kristalliseren.
Identificatie en verlangen naar transformatie
25 oktober 2025
Enkel hij die zichzelf identificeert met de objecten
Hecht waarde aan de aard van de objecten
Het helen of transformeren van de objecten
Is slechts van waarde voor hen die blind zijn
Voor de ware natuur van ons eindeloze ZELF
Wat al wat is in zichzelf draagt
In extase
Met eindeloze liefde en compassie
Zij die al het leed op die manier in zich dragen
Veranderen werkelijk de wereld
Zonder daar ook maar enigszins naar te verlangen
Want onvoorwaardelijkheid is hun permanente staat geworden
En in onvoorwaardelijkheid heelt de wereld als vanzelf
De illusie van waarheid
23 oktober 2025
Is het DIT of is het DAT?
Zit ik op het goede spoor of is het een dwaalspoor?
Heb ik mensen die mij begrijpen als referentiekader?
Ik lijk het te vinden en ineens loopt het spaak
Want het zit niet in DAT
Het zit niet in het ontdekken van de waarheid
In het begrijpen hoe het zit
Het zit in het loslaten van elke waarheid
En welk idee dan ook
Over wie ik ben of wat het leven is
Wie wij denken te zijn is slechts een constellatie van gedachten
Wat ik zoek verlies ik nooit
In wat voor doolhoven en eenzaamheden mijn hoofd zich ook bevindt
Ik hoef mij enkel te centreren, te ademen en te vertrouwen
De heilige berg staat voor mijn neus
En in plaats van hem te beschrijven
Mag ik hem ervaren
In de stilte ligt elk antwoord
En is elke vraag overbodig
Zelfs de antwoorden komen tot verstilling
Van verstaan beweeg ik naar ZIJN
Van zoeken beweeg ik naar aankomen
Laat verstilling haar intrede doen
Want niets rest mij nog
Dan zakken in AL WAT IS HIER NU
‘Het wetende’ als permanente staat
22 oktober 2025
Laat de eeuwigheid, de onsterfelijkheid, heerser zijn over het tijdelijke, het vergankelijke
Laat mij aankomen op een volgend station
Daar waar heling niet een wonder is
Maar een vanzelfsprekendheid
Waar wij onsZELF slechts zachtjes aan hoeven te herinneren
Er is nooit iets aan de hand
Zij die WETEN, weten dat
Laat ‘het wetende’ mijn permanente staat zijn
De meesters wonen in mijn hart, ik hoef nergens naartoe
Durf ik volledig op mijn bewustzijn te vertrouwen
En te zien dat alles wat ik op dit moment in mijzelf draag volstaat
Om het tij te laten keren
Om de duisternis tot inkeer te brengen
Om de sluiers op te lichten
En de oneindigheid te betreden
Laat mij mijzelf omringen
Met hen die niet zoeken
Maar aangekomen zijn
Laat mij de verleiding om te zoeken weerstaan
Want pas als ‘het zoeken’ overmeesterd en beheerst wordt
Ligt ‘het vinden’ tot onze beschikking
Onmiddelijk
Ik ga in rook op
En plein publique
Er is niets hoog te houden, niets staande te houden
Hoe meer ik mij ontdoe van het vergankelijke
Hoe meer ik word wat ik bedoeld ben te zijn
Keep your treasures in heaven
9 oktober 2025
Niemand kan mij mijn tempel, mijn thuis, nog afnemen. Geen autoriteit kan hem opblazen, want hij bevindt zich in het onvergankelijke, buiten de materie.
Wij hechten ons slechts aan materiële tempels als wij het contact met ons innerlijk heiligdom verloren zijn. Immers, als de werkelijke piramide in ons bewustzijn altijd daar is, waar treuren wij dan om? Slechts de materie wordt vernietigd, maakt een verandering door. Maar als wij in staat zijn om door ons verlies heen te kijken, herrijst de piramide direct in onszelf! Verlies bestaat enkel in vergankelijkheid. Kiezen wij het perspectief van onsterfelijkheid, dan is er slechts een glimlach om de eindeloze dans van creatie: schepping, vernietiging, schepping, vernietiging. Wij herrijzen als de danser die danst op de klanken van creatie en destructie. Het komt uit ons voort en het trekt zich in onszelf terug. Nog altijd daar, nog altijd in contact, als wij onze gehechtheid aan de fysieke vorm loslaten. Verlies IS de sleutel naar onsterfelijkheid. Wij kunnen immers enkel in verlies de illusie doorbreken: ha, ik dacht dat het weg was, maar het is niet zo! Pas als wij door de dood heen bewegen, kunnen wij ervaren dat achter het gordijn van ons overlijden het leven onveranderlijk aanwezig is. Het is slechts de materie, slechts de vorm, die tot uitdrukking komt, groeit en bloeit, terug opgenomen wordt in de eenheid en weer een andere vorm aanneemt. Ha, ik doorleef dit AL en ik ben onaangedaan! Wat een geschenk, alles leek verloren maar het is er nog steeds! Het lag al die tijd gewoon in mijn bewustzijn besloten.
Smetteloos wit
8 oktober 2025
Niets verleidt mij tot woede, laat het zo zijn
Dat niets mij in verleiding brengt
Om besmet te raken met iets wat mij bindt aan de materie
Enkel smetteloos wit is vrij
Alles glijdt direct van haar af
Omdat haar bewustzijn de heerser is
Van het koninkrijk van ervaringen
Geen wrok, maar directe vergeving
Geen verlangen, maar acceptatie van wat is
Geen angst, maar vertrouwen
Niet overgeleverd, maar in overgave
Geen verzet, maar ontspanning
Smetteloos wit draagt alle kleuren in zich
Maar elk van hen is vrij
De heilige kent geen enkele voorkeur
Maar laat het volledige kleurenspectrum bestaan in haar bewustzijn
In de tempel draagt eenieder
Smetteloos wit
Wij zijn het AL
Wij zijn gebonden aan NIETS
De tempel
8 oktober 2025
Ik breng mijzelf continu in de staat om mijzelf te presenteren aan god. Ik realiseer mij dat ik de tempel betreed in elk moment. Ik treed binnen en zuiver mijzelf, ik zet een stap en zuiver mijzelf opnieuw. Slechts in mijn puurheid ben ik welkom, in elk moment. Slechts in zuiverheid is de tijd werkelijk daar.
Ik ben bereid alles op te geven. Volledig. Wat niet relevant is, laat ik los. Wat interesseert mij werkelijk? Het is slechts dat wat mij toegang verleent tot wat heilig is wat mij echt kan interesseren. Schijn en afleiding, laat mij ervan wegbewegen. Al is één en al dat wat iets anders impliceert, is niet voor mij bedoeld. Mijn verlangen is enkel de tempel binnen te mogen treden, daar waar alles samenkomt in mij. Waarom zou ik mijzelf vermaken met allerlei omwegen, als zo helder is wat mij werkelijk dient? Ik hoef mijzelf niet op te vullen met iets anders. Ik laat de leegte bestaan, de stilte bestaan in elk moment zodat dat waar ik naar verlang kan binnentreden, mij kan vullen van binnenuit. Wordt de ruimte gevuld door iets anders, weerstand, verlangen, gehechtheid, gedachten, dan is voor dat wat ik zoek geen plaats. Het komt pas als de ruimte rein is, alles uitgezuiverd is en het persoonlijke tot bedaren is gebracht en geen aardse verlangens meer kent, omdat er het bewustzijn is dat zij slechts leiden tot dood en verderf. Immers, als wij streven naar iets vergankelijks, verliezen wij het vroeg of laat. Ik geef ruimte aan het enige wat ik werkelijk liefheb en dat is AL WAT IS.
…. In mijn nieuwe notitieboekje…
Met slechts één verlangen open ik dit boek. Laat het heilig zijn. Laat mijn hart zich openen voor zuiverheid en puurheid. Laat mijn verhaal leiden naar het betreden van de tempel die mijn thuis is, waar ik verbonden ben met wat mij werkelijk lief is.
Ik heb genoeg van versplinteringen en verhalen. Ik heb gestreden om mijzelf daarvan te bevrijden en weerstand geuit naar mijn omgeving, dat spijt mij. Nu is het tijd om de strijd om de waarheid die mijn bewustzijn vertroebelt achter mij te laten. Ik heb allen lief, ik draag de mensheid in mijn hart, volledig. Elke emotie heb ik gekend, heb ik mijzelf eigen gemaakt.
Nu ben ik bereid de vibraties van discussies en gebakkelei los te laten. Zij zorgen ervoor dat mij de toegang tot de tempel ontzegd wordt. Ik geef het verlangen om mijn gelijk te halen, te overtuigen, gezien en begrepen te worden op. Er is maar één plek waar ik werkelijk gezien en begrepen word en dat is de tempel: het heilig hart van mijn Zelf.
Hoe vertroebelt het bewustzijn zichzelf, keer op keer? Wij ervaren verlichting, er komt een gedachte op en wij vervolgen die. Er komt een nieuw verlangen, een nieuw gevoel, wat ons uitnodigt, verleidt, om weer uit ons centrum weg te bewegen. Kunnen wij de verleiding weerstaan? Herkennen wij de trilling van onzuiverheid, hebben wij voldoende zelfkennis, hebben wij ons onderscheidingsvermogen geperfectioneerd? Kunnen wij onszelf steeds opnieuw bevrijden van verlangens, weerstand en gehechtheden? Kunnen wij een staat bereiken waarin ‘het bevrijden’ onze natuur is geworden? Dan pas hebben wij het bevrijd bewustzijn gerealiseerd.
De kosmische gehaktmolen
3 oktober 2025
Wat is jouw verhaal over wie je denkt te zijn?
Ben je bereid dat verhaal los te laten?
In de gehaktmolen van de kosmos begeef ik mij
Zonder angst want ik weet
Hoezeer ik ook uit elkaar gehaald word
Ik herinner het mij toch wel weer
Het dieper weten is ingesleten in mijn ziel
Hoeveel vormen en verhalen ik ook verlies
Hoeveel doden ik ook sterf
Mijn dieper weten vindt mij altijd terug
Misschien is mijn verleden niet mijn verleden
Mischien ben ik slechts ingestapt vanuit de verticale as
En kreeg ik de horizontale as van verleden en toekomst van mijn ziel cadeau bij het punt waar ik landde
Onsterfelijkheid
26 september 2025
Dankbaar dans ik mijn dans
In de eeuwigheid
Zelfbehoud is alleen relevant in afgescheidenheid
Want oh ik zie
Dat ik deel uitmaak van dat wat altijd IS
Dat wat constant van vorm verandert
Waar ik doorheen beweeg
Maar het IS niet MIJ
Want ik BEN altijd
Ook als ik de ene vorm verlaat
Want ik beweeg altijd moeiteloos door in een volgende vorm
In een volgende manifestatie
Ik kan namelijk onmogelijk NIET bestaan
En dus ben ik vrij
Want niets kan mij mijn bestaan afnemen
Eenheid met de materie
25 september 2025
Niets heeft macht over mij als ik er één mee word
Ik ben het dan immers zelf geworden
Dus het staat onder mijn bewind
Het eerste chakra is de sleutel tot verlichting
Het is dáár waar wij één kunnen worden met de materie
Het is daar waar wij de ruimtelijkheid van het bewustzijn kunnen ervaren in de dichtheid van het fysieke
Het is daar waar wij het idee dat de geest en de materie gescheiden zijn kunnen opheffen
En het allerlaagste en het allerhoogste met elkaar kunnen herenigen
Dat wat nog niet herenigd is met het geestelijke
Is dat wat nu uitgelicht wordt, wat op ons pad komt
Zodat het Zelf al wat is kan bezielen
De dichtheid keert terug in de ruimte
Want de ruimte keert terug in de dichtheid
Zuiver hart
16 september 2025
Vrij van verlangen is mijn hart
Omdat enkel een zuiver hart de poort opent
Omdat enkel een licht hart in eenheid terugkeert
Met Ma’at aan mijn zijde ligt mijn hart in elk moment op de weegschaal
Verlangend dat elke verstoring direct getransformeerd wordt
Laat alchemie mijn ziel doordringen,
laat transformatie van donker naar licht mijn eeuwige natuur zijn
Een onafgebroken stroom
Waarbij dat wat duister is
Zijn consistentie onmogelijk kan behouden
Omdat dichtheid en bewustzijn niet samengaan
Alchemie is geen ontkenning van de duisternis
Het is het bewust maken van de duisternis
Daar waar ons licht schijnt, IS het licht
Want wij zijn onszelf er dan bewust van
Daar waar bewustzijn is, is schaduw afwezig
Laat het bewustzijn
Al wat is doordrenken
Met aanwezigheid
Heling is mijn verantwoordelijkheid
Besmeurd met modder mogen wij het paleis niet betreden
Zijn wij bereid
Zijn wij in staat
Om los te laten wat ons geraakt heeft
Om te houden van wie ons gekwetst heeft
Zijn wij klaar om te zien
Dat elk conflict slechts bestaat, slechts in stand wordt gehouden
In onszelf
Wij zijn de oorlog
En wij zijn de vrede
Als wij daarvoor kiezen
De ware lichtmeester
11 september 2025
Pas als wij onszelf niet meer hoeven te laten gelden als lichtmeester
Dan kunnen wij opzij stappen
En kan god zichzelf openbaren
Laat mij mijn ruimte aan god geven
De krachtigste lichtmeester
Is hij die afwezig is
Geen eer te behalen
Geen meesterschap te bewijzen
Geen energiewerk tentoon te stellen
Laat de krachtigste lichtmeester de ruimte verlaten
Opdat het ware gezicht van god zich via zijn expressie kenbaar kan maken
De wolven in schaapskleren zijn herkend en worden beheerst
Het IK dingt niet meer mee om het meesterschap
Want het AL staat onder de leiding van het ENE
Terwijl de idioten bakkeleiden
Deed god het werk
Via de wijzen
Die niet meer meededen
Het persoonlijke doet zich voor als het Zelf
21 augustus 2025
Het Zelf heeft geen enkel belang bij een bepaalde uitkomst. Elke uitkomst bestaat immers al in ons bewustzijn. Bovendien is het Zelf zich er volledig van bewust dat niets in banen geleid hoeft te worden. Er is geen enkele gehechtheid. Het Zelf doet geen enkele moeite om iets te behouden en daarmee is alles vrij.
Het persoonlijke kent wel gehechtheid. Het is immers gericht op zelfbehoud; op het behouden van zichzelf als afgescheiden vorm. Het is daardoor gericht op de individuele beleving: successen, positieve emoties, veiligheid, zekerheid, waardering. Bij de bewuste mens staat het persoonlijke op losse schroeven; het verliest langzaam zijn grip. Het zoekt naar een weg om toch te vervullen in de behoefte aan zelfbehoud en verpakt verlangens in het jasje van een bewust leven: als jij veel volgers hebt als lichtwerker op instagram, kun je je zielsmissie vervullen! Als je dat huisje op Ibiza hebt, kun je echte vrijheid ervaren!
Maar het zijn slechts gedachten. Het bestaat slechts in ons hoofd; wij leggen onszelf hiermee juist een beperking op. Wij ZIJN dat, wij ZIJN vrijheid, wij ZIJN onze zielsmissie. Dat is vrij van bezit, vrij van locatie, vrij van succes. En daarmee vrij van het vergankelijke. Het staat altijd tot onze beschikking, het is er hier nu al. Laten wij het persoonlijke ons niet door gehechtheid uit het hier en nu laten slepen; zoeken naar iets wat wij in feite al gevonden hebben. Het is er nu al, dit was het al, dit IS HET AL
Ook in deze dimensie is het er!
7 augustus 2025
Hier ben ik dan op aarde
Niets te verliezen
Want hetzelfde licht dat daarboven
In hogere sferen
Door mij heen straalde,
Is mijn wezenslicht, mijn levensadem
Hier en nu
Ik was ook daarboven niet de vorm
Maar dat wat de vorm tot leven bracht
Net als hier
Er is in werkelijkheid nooit iets veranderd
Donker opruimen?
2 augustus 2025
Ik zie het donker en ik vind het ook daar
Wat valt er op te ruimen
Als ik mijzelf onder alle omstandigheden herken?
Het herkennen als een aspect van het zelf is de opruiming
Want waar anders zou het naartoe moeten
Dan naar de oorsprong in mijzelf waar het uit voortkomt?
Waar anders zou het naartoe moeten
Dan naar de plek in mijzelf
Waar het thuiskomt?
Vervolg….
Deze reis leidt nergens heen. Wij verwachten van een bepaald gevoel af te komen, maar dit IS het gewoon, soms VOELT het gewoon zo! Niksig, bleh-ig, legig, zinloos. En ook daar danst en beweegt mijn ZELF doorheen, moeiteloos! Oh, dit is leegte! Dit is niksigheid! Hoera, wat een prachtige ontdekking. Deze kamer in mij heb ik nog niet eerder zo gekend, nog niet eerder zo ontmoet! Mijn stralende zelf bezoekt elke kamer, het is de verlosser in mijn eigen microkosmos! Daar ben ik dan, ook hier kom ik nu aan!
…en de koning inspecteerde alle vertrekken die het volk voor hem gemaakt had. Elk van hen uniek, wat een creatie! Wat een gevoel en diepte zit erin, wat een rijkdom om dit te mogen leren kennen! Van eenzaamheid tot diepe verbinding, van dof en mat tot stralend en glanzend, van zwaar en donker tot intense, heldere kleuren. Het volledige spectrum vertegenwoordigd in één kasteel, in één bewustzijn, wauw! De veelzijdigste veelzijdigheid. Al wat is, al wat ooit was en al wat ooit zal zijn is nu hier. En samen vieren wij het feest van verlichting, omdat al wat is in het licht staat, elke kamer bezocht is, elk aspect ontmoet en verwelkomd is.
BEN jij degene die op het podium van jouw bewustzijn verschijnt?
2 augustus 2025
Ben jij degene die op het podium van jouw bewustzijn verschijnt?
Wij dragen als mensen de neiging in onszelf om ons te identificeren met de hogere aspecten van onszelf, de aspecten die vaak onze voorkeur hebben.
Als wij ons echter hechten aan bepaalde aspecten van onszelf die zich laten zien, zijn wij automatisch ook gebonden aan de minder wenselijke aspecten van onszelf. Wij identificeren ons dan namelijk met het aspect dat op de voorgrond staat. Is het de succesvolle, goddelijke versie dan floreren wij, is het de ogenschijnlijk mislukte, zwaardere versie dan zien wij onszelf als een mislukkeling.
Ons oorspronkelijke zelf is ook niet de succesvolle versie; ons oorspronkelijke zelf is dat wat al deze projecties in zich draagt en ze naar buiten toe, in het leven zelf, projecteert.
Pas wanneer elk aspect in ons even warm wordt verwelkomd — de lichtbrenger én de saboteur, de heilige én de twijfelaar —
kan het Zelf zich in volledigheid herkennen.
Niet door zich vast te klampen aan het hoogste, maar door het laagste niet langer te verwerpen. Zo ontstaat werkelijke hereniging: niet door perfectie, maar door eenheid.
Ik BEN dat (wij zijn het AL)
1 augustus 2025
Het is mijn missie om voorbij de vorm te gaan
Of eigenlijk om te leven vanuit de plek waar alles uit voortkomt
Om te zien wat het is dat tot leven aan het komen is
Niet in de toekomst
Maar de tijd voorbij
Ik zie waar creatie tot stand komt
En ik ben daar in liefde bij aanwezig
Ik ZIE wat gezien wil worden
Zodat al wat vorm krijgt
Zich in volledige vrijheid in zijn ware potentie kan ontvouwen
Ik heb geen oordeel op de vorm
Want ik zie dat elke vorm, hoe ‘onwenselijk’ ook vanuit menselijk oogpunt
Slechts voortkomt uit iets wat in ons eigen grotere bewustzijn leeft
Wat gekend en herkend wil worden
Geliefd wil worden
Zodat het niet langer uit eenheid hoeft op te staan om zichtbaar te zijn
Ik BEN dat
Want ik zie dat elke vorm
Mijn eigen bewustzijn is
Wat tot leven komt
Met elke ademteug een nieuwe kosmos
20 juli 2025
Het universum openbaart zich en het trekt zich weer terug in het bewustzijn
Het wordt grofstoffelijker wanneer het uit zichzelf naar buiten treedt
En vervolgens wordt het steeds verfijnder, steeds subtieler
Totdat het zo subtiel geworden is, tot het weer uiteenvalt tot zuiver bewustzijn
Wat weer terug in zijn oorspronkelijke staat en daarmee terug in zijn oorsprong gekomen is.
Ik voel de herhaling van universum na universum en het duizelt mij
Totdat ik uit het rad stap
Totdat ik voel dat dit proces zich voltrekt in mijzelf
Met elke ademteug van mijzelf zelfs
Ontstaan en verdwijnen universa
Het gaat van mij uit
En het keert in mij terug
Treed ik mee naar buiten?
Of blijf ik aanwezig in de oorsprong
Geniet ik van creatie
Zonder mijn ZELF, zonder mijn oorspronkelijke staat te verlaten
Wat dan rest is slechts verwondering
Dat wat in mij leeft komt tot leven
Het is een genot, een extase
Om al wat is in zijn volledigheid te laten bestaan
Een omgekeerde kijk op oorzaak en gevolg
12 juli 2025
Is het NU zoals het is door bepaalde oorzaken uit het verleden?
Of vloeien die zogenaamde oorzaken voort uit het hier en nu, wat nou eenmaal moest zijn zoals het nu is en daarmee zijn aards oorzakelijk verband aantrok?
Met andere woorden: is het heden het gevolg van het verleden, of is het verleden het gevolg van het heden? Ontstaat er een complete tijdlijn vanuit elk ‘hier en nu’-moment? Er is immers alleen maar hier en nu en wanneer wij voorbij gaan aan oude concepten van oorzaken, gevolgen en tijd, kunnen wij deze drie tezamen in de tegenwoordige tijd tegelijkertijd ervaren.
En door zelf ook maar een kleine verschuiving in het NU te maken, creëren wij daarmee zowel een nieuwe toekomst als een nieuw verleden voor onszelf. Als ik kies om met een open en liefdevol hart te leven in dit moment, te vergeven en mild te zijn, creëer ik daarmee een verleden wat ertoe geleid heeft dat ik daar nu toe in staat ben. Als ik echter kies om vast te houden aan wrok en verwijten, creëer ik een verleden wat ertoe geleid heeft dat ik hard geworden ben. En ik heb inmiddels ervaren, dat wij daarin wel degelijk een keuze hebben. Het negatief georiënteerde in mijzelf probeert mij van haar gelijk te overtuigen, maar het krijgt steeds minder grip op mij.
Ik bevrijd mijzelf uit de wereld der gedachten, zodat ik mij niet meer bevind temidden van mijn gedachten. Zij zijn slechts op de achtergrond aanwezig; ik laat ze toe, maar laat mij niet meeslepen.
Slechts vanuit de wereld der gedachten oordelen wij, houdt het ons bezig wat andere mensen èn wijzelf doen.
Ik wil overigens zeker niet stellen dat het negatief georiënteerde geëlimineerd dient te worden; integendeel. Maar door in onszelf een veld van harmonie te creëren, kunnen positief en negatief weer samenvloeien tot een eenheid.
Identificatie van het ZELF met het niet-zelf
29 juni 2025
Ik hoef het persoonlijke niet tot oplossing te brengen
Als ik dat pad wel zou bewandelen, zou dat eigenlijk betekenen dat ik mijzelf nog steeds identificeer met het persoonlijke, met het niet-zelf:
‘Als mijn persoonlijkheid ‘dit’ loslaat, ‘dat’ transformeert, dan realiseer ik mijzelf’.
Het is onmogelijk! Ik kan mijn ZELF pas werkelijk realiseren, als ik zie dat ik niet het persoonlijke BEN.
Ik kan het persoonlijke perfect maken, maar de enige reden om dat te doen is omdat ik geloof dat het persoonlijke mijn ware natuur is.
Als ik dat loslaat en zie wat WERKELIJK is, dan is het helemaal niet meer relevant of mijn persoonlijkheid al dan niet succesvol of vrij van blokkades is.
Ik herken mijzelf no matter what, waar mijn ‘ik’ ook doorheen beweegt. Ik ga het contact er volledig mee aan, maar ik verlies mijzelf er niet in. Ik vrees het niet, juist omdat ik weet dat er niets ‘mis’ is als er iets mis is kan ik het volledig aankijken. Het mag bestaan, ik laat de ervaring volledig toe en tegelijkertijd blijft iets binnenin mij ongeroerd. En daar, middenin de storm, middenin de chaos en oncomfortabelheid, vind ik mijn essentie.
Het wordt vloed: onze goddelijkheid vindt ons!
27 juni 2025
Er is nog nooit een probleem geweest, nog nooit iets aan de hand geweest. Al wat is, dat IS er gewoon, het BESTAAT gewoon en dat is het dan. Het is vanuit onze mind dat wij ons vastklampen aan het idee dat wij iets tot oplossing of ontwikkeling brengen. Dat iets wat onacceptabel voelt verandert of zou kunnen veranderen. Maar in ‘al wat is’, in de tijdloosheid, verandert er helemaal niets! Wij vertellen onszelf slechts een verhaal, banen onszelf een weg in ons eigen bewustzijn, op zoek naar gevoelens en situaties die wij als ‘wenselijk’ gelabeld hebben. Maar in ons leeft het diepe verlangen om het AL, dus zowel het wenselijke als het onwenselijke wat in onszelf bestaat, te integreren. Dit leidt tot conflict, want waar wij onszelf op een dieper level bewust van willen worden, is deels dat wat wij als mens als ‘ongewenst’ gelabeld hebben. Wij ontkomen niet aan onze eigen wens om onze sluiers op te lichten en het al wat is weer in onszelf te herkennen. Het wordt vloed: ons grotere bewustzijn vindt ons terug. Een dam bouwen voorkomt niet dat het vloed wordt, als mens houd je de zee, die de wet van de natuur volgt, niet tegen. Laat mij zien voorbij het verhaal, voorbij omstandigheden, laat mijn bewustzijn zichzelf weer meer en meer gaan herkennen, dwars door tijd en ruimte, door licht en donker en door leven en dood heen. Ik hoef niets aan te passen want ik ben het AL en het AL leeft in mij, dus wat valt er te veranderen? Als ik iets wegneem, is het niet meer het AL, dan wordt er wéér iets ontkend of onderdrukt en begint de cyclus weer opnieuw. Opnieuw en opnieuw totdat er niets uitgesloten is, totdat wij de moed verzameld hebben om werkelijk het AL te belichamen.
God min de aspecten die ons niet aanstaan is niet god
Wat is creatie zonder verwoesting, degradatie, vergankelijkheid? Wat als dat wat zijn doel gediend heeft niet van vorm zou mogen veranderen?
Wij willen opbouwen, groeien en winnen
Wij willen niet afbreken, aftakelen en verliezen
Wij willen 1 kant van de medaille
Maar wat als wij de medialle laten bestaan
Maar hem verwerpen als onze natuur
Onvergankelijkheid
Oneindigheid
Onsterfelijkheid
Om onsterfelijk te zijn
Moeten wij het idee van geboorte loslaten
Ik weiger mijzelf te identificeren met dat wat mij aanstaat
Alleen zo bevrijd ik mijzelf van dat wat mij niet aanstaat
Het bestaat gewoon
En mijn bewustzijn leefde voort
Voor altijd
Volledig vrij
Bron in al wat is
22 juni 2025
Wij mogen het goddelijke herkennen in alles en dat kan alleen wanneer niets uitgesloten wordt. Als iets uitgesloten wordt, betekent dat immers dat wij het eigenlijk nog helemaal niet begrepen hebben. Dan zien wij namelijk nog steeds niet, dat HET ENE alles is geworden; dan zien wij de schoonheid enkel in dat wat onze voorkeur heeft. Maar ‘het ene’ is precies in gelijke mate aanwezig in dat wat ons bevalt als in dat wat ons niet bevalt. Daarom is het belangrijk om juist ook in contact te komen met dat wat ons niet bevalt. Als wij daarbinnen onze ogen openen en voorbij onze weerstand kijken, zien wij het voor wat het werkelijk is: wij zien enkel god, enkel bron, in al wat is en zo verlichten wij onszelf. Als wij zien dat er niets anders is dan dat, dan IS er ineens alleen nog maar dat. Pas dan zijn wij tot de volledige realisatie van eenheid gekomen. Een gedeeltelijke realisatie van eenheid bestaat niet. Als er nog iets is wat geen deel uitmaakt van de eenheid, is er namelijk nog geen eenheid, maar afgescheidenheid en verdeeldheid.
Wij zijn geneigd het ongewenste te elimineren, maar laten wij het integreren, tot eenheid brengen. Wij zijn inmiddels krachtig genoeg om daartoe in staat te zijn. Wij hoeven onszelf niet meer te verliezen aan het ‘ongewenste’, het lager vibrationele, wanneer wij ons ZELF eenmaal herkend hebben. Wij kunnen alle aspecten van ons grotere bewustzijn in onszelf dragen zonder angst.
Alles is van gelijke waarde
20 juni 2025
Alles is van gelijke waarde
Ik zie dat alles bestaat omwille van elkaar
Het lagere draagt het hogere
En al wat is, elk element, draagt al het andere in zichzelf
Als ook maar het kleinste onderdeel hierin zou ontbreken
Zouden wij niet dezelfde zijn
Wij mogen dat in onszelf ervarren waar wij ons nog niet bewust van zijn
Elke ervaring is in die zin een geschenk wat het bewustzijn van ons ZELF vergroot
Want als wij onszelf er al bewust van waren
Als wij het al in onszelf herkend hadden
Als wij ons ZELF er al mee herenigd hadden
Zouden wij het niet opmerken
De druppel die zich in de oceaan bevindt
Kent immers geen onderscheid tussen zichzelf en zijn omgeving
Al Wat Is als overziel
17 juni 2025
‘Al wat is’ is mijn overziel
En ik neem geen genoegen met minder
Als eenheid mijn ware natuur is, hoe kan een afsplitsing daarvan dan zijn wie ik ben?
Ik heb gezien en gevoeld hoe een veelheid ontstond uit eenheid
Maar nooit werkelijk uit ÉÉN gevallen
Slechts als dusdanig ervaren
De big bang is slechts een optische illusie
De lagere vibraties in mijzelf
14 juni 2025
Ik merk ‘lelijke’ gedachten op in mijzelf
Maar in plaats van weg te rennen of ze om te buigen, doe ik het deze keer anders
Ik blijf er volledig in aanwezig, ik beleef de frequentie heel bewust
Ik weet nu hoe het moet!!!
En de lucht trekt open
Ik ga volledig in contact met dat wat in mij leeft
Maar ik zie mijn ware zelf er dwars doorheen
Stralend als nooit tevoren
Want ook hier in de diepe diepte heb ik haar herkend
Ik voel dat wat ik geneigd ben te onderdrukken
Maar ik vrees mijzelf niet langer, ik laat het toe, volledig
Met een dansje en een lach
Laat ik al wat is
BESTAAN
Ik laat het AL bestaan
En als ik even mijn goddelijkheid niet voel herinner ik mij
OH JA
Ik laat ook DIT gevoel gewoon bestaan
Ik sta op
Laat mij oprijzen
Als dat wat in diep contact staat met alles
Maar wat door niets wordt aangedaan
Want wat ik ben blijft onveranderlijk
(Toevoeging: wanneer we onszelf bewust worden van onze eigen lager vibrationele stukken, zijn we er niet langer aan overgeleverd. Wanneer we onszelf er bewust van zijn, brengen we ze niet langer vanuit ons onbewuste tot uitdrukking. Pas dan hebben we echt een bewuste keuze: wil ik vanuit deze frequentie iets scheppen of laat ik deze rusten in mijn bewustzijn?)
Hemel op aarde in onszelf
12 juni 2025
Ik creeer de hemel in mijn eigen hart
En dat was het dan
Want wat is er nog nodig
Als al wat ik wens, al wat ik verlang
In mijzelf besloten ligt
Bewustzijnsval
11 juni 2025
Waarom maakt het bewustzijn een val door? Het is simpelweg om onszelf bewust te worden van het lagere in onszelf. Wij kunnen ons slechts volledig bewust worden van onszelf, als wij ook de lagere gebieden in onszelf kennen en daarin volledig aanwezig kunnen zijn.
Als het AL alomtegenwoordig is, dan is het ook daar in de diepte. Een bewustzijnsval is per definitie een bewustzijnsgroei, omdat wij ons door middel van die val bewust worden van de dichtere aspecten van ons (grotere) zelf waar wij ons in de hoogte nog niet bewust van waren geworden. Dat wat in het onderbewuste ligt, draagt een gevaar in zich. De aspecten van onszelf waar wij ons bewust van zijn, zijn geïntegreerd. Het onderbewuste wordt echter getriggerd, waardoor dat wat nog onbewust is de kans krijgt om bewust te worden. Maar vaak zijn dit aspecten die wij liever kwijt dan rijk zijn en dus zijn wij geneigd te reageren vanuit oerinstincten, verdediging, weerstand et cetera. De grap is, dat wij hierdoor uit angst voor onze lagere neigingen JUIST de lagere vibraties tot uitdrukking laten komen in het fysieke. Wij belanden in een conflict met onszelf of onze omgeving. Pas als ook de lagere neigingen in onszelf herkend en geïntegreerd zijn, rusten die aspecten van onzelf in ons bewustzijn. Wij hebben het AL dan in onszelf herkend en er rest slechts vrede met al wat is. Wij kunnen dan bewust kiezen wat wij scheppen, wat wij creëren, want er is geen onderbewuste meer waar wij op ‘zwakke momenten’ aan overgeleverd zijn.
Ons bewustzijn kan overigens nooit werkelijk vallen. Dat zou impliceren dat er iets is wat zich BUITEN ons bevindt. Het is slechts het punt waarop wij gefocust zijn dat lager ligt dan het punt waar wij voorheen op gefocust waren, wanneer wij een ogenschijnlijke val beleven. Het grotere bewustzijn zelf is echter nog steeds het totaal van frequenties die wij in onszelf dragen.
Het is HIER -NU – AL
10 juni 2025
Ik ben toch NU-AL-HIER!
Ik laat het idee dat er nog iets nodig is los. Met een simpele realisatie komt al het andere tot oplossing.
Het lijkt zo ver weg, je bewandelt een pad, sommigen lopen voor je, anderen lopen achter je. Maar de ogenschijnlijke bestemming is niet in waar de weg naartoe leidt. Het is zelfs compleet irrelevant waar de weg naartoe leidt en hoe lang die weg is. Want op een korte weg zal weer een nieuwe weg volgen zolang wij niet zien:
HET IS NU AL HIER
Dan vertellen wij onszelf dat er nog iets nodig is. Een volgende stap, een volgende ontwikkeling. En zo vervolgen wij een pad wat eindeloos is, wat steeds weer als vanzelf organisch groeit en verlengt zolang wij niet zien
DAT HET NU AL HIER IS
Het enige wat nog nodig is, is dat wij zien dat het nu al hier is. Dan is het nu hier. Dan eindigt de zoektocht onmiddelijk. Laat je niet verleiden door ‘oh, maar alleen nog dit! Ik ben er bijna! Ik voel dat er nog iets kleins nodig is, ik geloof dat het nog net-niet-nu-al-hier is, ik houd mezelf nog even voor de gek dat het DAAR is, dat het BIJNA is, dat het STRAKS is. Misschien als het zomer is, misschien als het weekend is, misschien als ik nog een cursus of reis doe, als ik me beter voel, waarschijnlijk vind ik het NU dan LATER, waarschijnlijk vind ik het HIER dan DAAR!’.
Alles is hier nu. Het is namelijk altijd overal! Dus ook hier en ook hier en ook nu en ook hier en ook nu en ook hier en ook nu en ook hier en ook nu en ook hier en ook nu en ook hier en ook nu en ook hier en ook nu en ook hier en ook nu en ook hier en ook nu en ook hier en ook nu en ook hier en ook nu en ook hier en ook nu en ook hier en ook nu en ook hier en ook nu en ook hier en ook nu en ook hier en ook nu en ook hier en ook nu en ook hier en ook nu en ook hier en ook nu en ook hier en ook nu.
Als het AL er nu niet is, waar is het nu dan?
Ik kom tot vrede in mijzelf
28 mei 2025
Wanneer ik tot vrede gekomen ben in mijzelf, met alle aspecten van mijzelf, ben ik vrede geworden.
Hoe worden wij vrede als wij het moeilijke uit de weg gaan? Wij kennen dan alleen voorwaardelijke vrede, onder bepaalde omstandigheden. Maar wanneer wij het onwenselijke in onszelf herkend en doorvoeld, doorleefd hebben en DESONDANKS in vrede verkeren, dan pas is vrede onze natuur geworden. Dan dragen wij vrede uit, waar wij ook komen.
Ik BEN vrede. Onvoorwaardelijk.
Ik ben niet alleen vrede als de zon schijnt, ik ben ook vrede als chaos overheerst, ook als ik verdwaald ben, ook als ik pijn, ongemak, verdriet of verlies ervaar. Laat vrede mijn overkoepelende staat van ZIJN zijn, vrede IS immers altijd al mijn overkoepelende staat van zijn. Laat mij van daaruit leven, laat mij uitdragen dat het mogelijk is om te zeggen, dat het mogelijk is om ten diepste te belichamen: ik ben in liefde met AL wat is.
Zonder angst mijn donker ontmoeten
9 mei 2025
Ik ga daar, daar waar ik mij in de steek gelaten voel, daar waar ik controle wil. Naar de plekken waar het oncomfortabel, donker en pijnlijk is in mijzelf en ik ben hier nu met mijn hele wezen volledig aanwezig.
Ik vrees mijzelf niet langer, waarom zou ik? Ik treed binnen, wederom, want oh ik ken het hier zo goed. En ik weet het zeker, ook hier huist het goddelijke. Ik bevrijd mijzelf van het idee dat bron, god, het ZELF voorwaardelijk is. Het is onvoorwaardelijk, dus het is ook hier. Ik hoef nergens te zoeken, niets te veranderen, want dat wat ik zoek zie ik overal! Het is alomtegenwoordig. Ik betreed mijn donkere bos, maar ik zie tussen de bomen door! Ik zie de ruimte, de ruimte waarin de bomen zich bevinden, die ruimte die wezenlijk niet verandert door de aanwezigheid van de bomen. De bomen geven slechts een illusie van krapte, maar het filmdoek is onveranderlijk, oneindig groot.
Ik betreed mijzelf en ik ben vrij. Het is immers om het even welke ruimte ik betreed, overal vind ik hetzelfde bewustzijn. Elke deur die ik open, is een vreugdevolle ontmoeting met meer van mijn ZELF! Ik verstil, want waar zou ik nog heen moeten bewegen? De hemel bevindt zich in elke kamer van mij. Ik kom langzaam daar waar het donker geen grip meer heeft op mijn staat van zijn, pas dan ben ik werkelijk vrij.
Touwtjes loslaten
7 mei 2025
Ik zak in het hier en nu en maak mijzelf vrij: ik ben niet ‘iemand die….’ Vul maar in.
Ik realiseer mij dat ik mijzelf steeds reconstrueer vanuit het verleden op die manier. Elk idee over wie ik ben, is namelijk gebaseerd op een eerdere ervaring die in het verleden ligt. Ik re-creëer daarmee steeds iets ouds, of dat oude nou iets is wat ik als ‘goed’ of ‘fout’ label.
Durf ik vormloos te zijn? Erop vertrouwend dat wanneer niet de ratio, niet het afgescheiden ik, aan het stuur staat, mijn dieper weten het overneemt.
Touwtje voor touwtje laat ik vieren, spelend en ontdekkend wat dat met mijn balans doet. Elk touwtje wat loslaat, vraagt om een nieuw evenwicht, omdat wij daarmee ons oude houvast loslaten. Ik gun mijzelf de tijd om een nieuw evenwicht te vinden wanneer de oude onstersteuning, die in het NU niet meer werkt, wegvalt. Ik hoef mijn ‘ik’ niet te ondermijnen, ik ben in liefde met mijn eigen oude creaties terwijl ik ruimte geef aan het nieuwe om zich te ontvouwen.
Bron herkennen in de diepe, dichte lagen
20 april 2025
Ben ik in bron of is bron in mij? Bron is daar in mij waar ik met mijn volledige bewustzijn aanwezig ben. Het maakt dan niet meer uit op welke plek in mijzelf ik ben, want waar ik ben in mij, ben ik in bron. Het maakt dan zelfs niet meer uit wat er in mij is, want als ik daar ben, tref ik bron aan. Ik ben in bron in mijn blijdschap, in mijn pijn en verdriet en zo beleef ik alles in vreugde, verwondering, extase zelfs, omdat god in mij tot leven komt in zijn volledige kleurenpalet.
Ik ken god in de hoogte, maar laat mij god meer en meer leren kennen in de diepte, in de kern van al wat is. Zelfs in de kern van de dichtste dichtheid, in de kern van het donkerste donker, ligt de scheppingskracht die elk idee tot leven brengt en buiten zijn eigen centrum tot uitdrukking laat komen. In het centrum van elk element in de fysieke realiteit, hoe donker of laag vibrationeel ook, vinden wij god. Hoe anders zou iets tot stand kunnen komen? Alles gaat van zijn eigen centrum uit en de enige mogelijkheid om vanuit het centrum naar buiten te treden is creatie. En uiteindelijk is elke creatie terug te herleiden naar dezelfde bron van waaruit al wat is tot stand komt.
Ik maak volledig contact met het leven zelf. Het leven zelf is god die tot creatie komt.
Midden in deze fysieke realiteit, in deze dichtheid en materie, herken ik de continue scheppende kracht. De scheppingskracht beweegt continu door mij heen en brengt het leven zelf tot stand. Wanneer wij hiermee in contact staan, is elk moment van het leven magisch, want elk moment is iets nieuws wat in wording komt, een stukje van al wat is wat in creatie tot uitdrukking komt. Elk schepsel is een gezicht van god. Door dit in ons bewustzijn te brengen, kunnen wij kiezen om te verschuiven van lijden naar verwondering, want wij zien dan hoe bron steeds weer nieuwe vormen aannneemt, dezelfde essentie in oneindige verandering. Wat het leven zelf werkelijk is, kunnen wij alleen zien als wij leren zien en ervaren voorbij onze zintuigen. Dan pas voelen wij in het diepst van ons wezen wie wij werkelijk zijn.
Vrouwenlijn opschonen
31 maart 2025
Vrouwenlijndrama’s, ik vond het altijd nogal aanstellerig en overdreven. Onzin, zwakte. Ik schaam mij voor mijn vrouw-zijn om deze reden. Voor het drama en de ingewikkeldheid, ik heb daar helemaal geen zin in. Ik walg ervan door de ogen van de man. De man in mij wijst de vrouw in mij af.
Het universum laat mij zien dat de baarmoeder de enige ingang is naar het mens-zijn. Ik zie hoe mijn respectloosheid ten opzichte van de baarmoeder hieraan voorbij gaat. Hoe ik uit verbinding ben met creatie zelf als ik dit stuk van mijzelf ontken, dit is namelijk letterlijk waar creatie plaatsvindt. Het is het belangrijkste orgaan, want zonder de baarmoeder zou er geen menselijk lichaam kunnen ontstaan. Zelfs het fysieke hart ontstaat in de baarmoeder: eerst is er een baarmoeder, dan pas is er een hart.
Wat een weerstand merk ik op in mijzelf, waarom? Ik wil het snel doen, snel loslaten, snel weer verder. Geen drama, geen gedoe, geen vrouwelijke dynamieken. Niet werkelijk zakken daarin, ik wil eraan voorbij gaan. Maar de transformatie vindt juist plaats in het volledig aanwezig zijn, juist op die plek. Ik wil het gewoon achter mij laten, in plaats van zien dat het mijn basis, mijn thuis is.
Ik ben hier thuis want ik zie dat de kracht die ik zoek hier leeft. Dat de belichaamde vrouwelijke kracht hier geboren wordt. Hoe kan ik die kracht doorleefd belichamen als ik de plaats ontwijk waar zij tot stand komt? De vrouwelijke oerkracht is mijn eigen creatie, maar daarvoor moet ik daar aanwezig zijn waar de omstandigheden voor creatie optimaal zijn. Er is slechts één plek in ons lichaam die zo direct de vertaling maakt van het non-fysieke naar het fysieke. Er is slechts één plek in ons lichaam waar de ziel de materie binnentreedt, waar het geestelijke tot vlees, tot een incarnatie, kan worden. Waar het non-fysieke zijn ingang vindt naar de cyclus van het leven. Waar de non-fysieke vrouwelijke energie zich transformeert tot een vrouwelijk fysiek wezen.
Spiritueel narcisme
23 maart 2025
Ik heb hoog bewustzijn, ik heb laag bewustzijn. Mijn hoge bewustzijn vindt het geen enkel probleem dat ik ook laag bewustzijn heb. Het gedeelte van mij wat zich superieur voelt door het hoge bewustzijn is juist afkomstig uit de lagere bewustzijnslagen van mijzelf. Met andere woorden, het hoge bewustzijn ziet zichzelf als het totaal van bewustzijnslagen, terwijl het lagere bewustzijn, wat leeft in afgescheidenheid, zich graag identificeert met de favoriete aspecten van het zelf en de rest buiten zichzelf projecteert. Het lagere bewustzijn ziet een wereld vol onbewuste mensen, het hogere bewustzijn ziet een wereld gevuld met alle aspecten van zichzelf.
Bewustzijnscyclussen – deel 2
20 maart 2025
De cyclussen van het bewustzijn… De omgekeerde wereld – alles overkomt mij, ik doe niets, ik denk dat alleen maar.
De kosmische frequentie die tot mij komt gecombineerd met mijn eigen frequentie, bestaand uit een combinatie van alle trillingen die ik in mijzelf draag, genereert bepaalde gedachten, gebeurtenissen en acties die in zekere zin voorspelbaar zijn.
Wanneer de tijd daar is, worden wij ons bewust van de wisselwerking tussen innerlijke en ogenschijnlijk uiterlijke frequenties en kunnen wij leren om de reactie die er optreedt te herkennen en bij te sturen. Dit is ook waar meesterschap over gaat: steeds minder overgeleverd zijn aan de schommelingen in de energie, omdat wij weer leren om de reactie die daarop volgt te beheersen.
Ik ben bewust bij mijn eigen schepping aanwezig: langzaam (als vanzelf met mijn eigen cyclus) stijgen wij op uit het slachtofferschap en identificeren wij ons weer met het goddelijke bewustzijn. Wij zijn ons bewust van de energetische bewegingen die continu plaatsvinden binnenin onszelf, maar leren om onze geest daardoor niet meer uit balans te laten brengen. De cyclus zet zich voort, maar wij overstijgen dit met ons bewustzijn.
Tegelijkertijd komt onze cyclus als vanzelf op een punt waarop wij ertoe in staat zijn om dat te doen. Ook dit moment, deze realisatie, overkomt ons in zekere zin. Toch vindt er een belangrijke shift plaats: wij verschuiven van de identificatie met degene die het overkomt naar de realisatie dat wij het totaal zijn. Als vanzelf gaan wij zien dat de cyclus uit onszelf geboren wordt en zo zijn wij uiteindelijk bewust bij onze eigen schepping aanwezig. Zo realiseren wij dat ons ZELF de schepper is van het AL.
Het lijkt alsof dit proces inzet van ons vraagt, maar eigenlijk maken de combinaties van frequenties dat de discipline en toewijding die wij in onszelf vinden automatisch voortvloeien vanuit het punt in onze ontwikkelingscyclus waar wij zijn aanbeland.
Dit maakt dat wij kunnen verzachten en ontspannen, aanschouwend hoe alles zich binnenin ons als vanzelf voltrekt. En juist die verzachting maakt dat het zich kan voltrekken.
Bewustzijnscyclussen – deel 1
19 maart 2025
Ik zit hier in rust en ik glimlach want ik WEET
Alles voltrekt zich volgens zijn eigen cyclus
Moeiteloos en onbeïnvloedbaar
De kosmische wetten laten zich niet bijsturen door menselijke wil
Ervaren wij dit als machteloosheid, omdat wij niets kunnen doen?
Of ervaren wij dit als onvoorwaardelijke liefde? Wij HOEVEN immers niets te doen.
Willen wij dat het uitpakt zoals wij hopen, dan verkrampen wij.
Vertrouwen wij erop dat het uiteindelijk uitpakt zoals het bedoeld is, in lijn met de hoogste waarheid, dan ontspannen wij.
Waar de kosmische wet regeert, belandt alles in zijn eigen thuis.
Verenigd met de eigen blauwdruk, de eigen bronfrequentie.
Al wat gebeurt, elke manifestatie, heeft dit als enige doel: onze verkrampingen ont-wiklelen zodat wij onze eigen plek in Creatie weer kunnen innemen.
Hoe kunnen wij thuiskomen als wij de weg die naar ons thuis leidt afwijzen, omdat dit pad er anders uit ziet dan wij voor ogen hadden?
Het is onze kortzichtigheid die tracht tegen de kosmische wetten in te gaan, echter regeren de kosmische wetten te allen tijde, zij zijn immers de basis voor de realiteit waarin wij leven.
Als wij onszelf verzetten, verkrampen, onszelf vastdraaien, vindt een correctie plaats, maar vanuit ons gebrek aan overzicht beleven wij de correctie als een tegenslag. Vanuit menselijk perspectief IS dit uiteraard ook zo. Maar… ik herinner mij een gesprek met god. Ik was teleurgesteld en zei: dit is niet hoe het hoort te voelen, dit is niet hoe ik het mijzelf had voorgesteld! Ik voelde god glimlachend antwoorden: oké Ester, vertel mij dan, hoe zou het dan volgens jou moeten voelen? Mijn perceptie shiftte met deze woorden onmiddelijk naar het goddelijke en ik zag het zo helder… dit is precies zoals het zou moeten voelen!
Hemelse symfonie
13 maart 2025
Zo veel aspecten van het Zelf komen samen in mij, komen via dit lichaam tot uitdrukking en vervolgen daarna hun weg in oneindigheid. In eindeloze nieuwe creaties en combinaties, elke keer weer in een vernieuwende vorm. Voor altijd voortbestaand, omdat aan deze reis nooit een einde komt. Waar ben ik? Ik ben het allemaal en ik ben het allemaal niet! Ik ben aanwezig in het Al en dans door alle aspecten van het Zelf heen, want dit Al speelt zich af in mijn bewustzijn als een hemelse symfonie. Altijd in extase, want extase is de enige staat die god kent.
Het geschenk van het uitzuiveren van het collectief
23 februari 2025
Het uitzuiveren van het collectief is mijn eigen training. Steeds weer is er intensiteit, steeds weer anders van aard. Steeds weer onderzoek ik deze energie om elke keer opnieuw, onder alle omstandigheden, mijzelf te hervinden in de chaos. Totdat de contouren van mijn bewustzijn op mijn netvlies gedrukt staan, zodat geen enkele chaos mij nog kan verblinden voor wie ik werkelijk ben.
Ik trek mij niet langer in mijn hogere bewustzijn terug, ik verstop mij niet langer in mijn hogere energiecentra, ik leer volledig aanwezig te zijn en te blijven in het grofstoffelijke. Als leerling betreed ik de dieptes van de mensheid om mijzelf daarbinnen te herontdekken als het belichaamd bewustzijn.
De leeuw
18 februari 2025
Ik breng de leeuw in mij, de koning in mij, weer tot leven
De betrouwbare leider in mij mag naar buiten treden
Laat het bewustzijn weer heerser worden.
Ik openbaar steeds het goddelijke
En stel het persoonlijke slechts in dienst daarvan.
Laat het persoonlijke composteren en defragmenteren,
Daar waar het de manifestatie van het goddelijke in de weg staat.
Ester maakt plaats, ik klamp mij niet langer vast aan het schijnwezen van de persoonlijkheid.
Ik geef mijzelf volledig
Want niets wat niet het hoogste goed dient, kan mij vervullen.
De schatkist
5 februari 2025
Laat het hoofd
Het hoofd weet de weg niet, de ingang van de schatkist is alleen vindbaar als we voorbij onze gedachten gaan.
Wanneer inzichten oprijzen uit ons bewustzijn, zal ons hoofd altijd proberen om deze concreet te maken. De inzichten worden een verhaal, een houvast, een waarheid, zelfs een identiteit.
Laat het los. Laat ook het idee los dat je iets los moet laten, laat het loslaatverhaal ook los totdat er niets meer overblijft. Totdat er geen overtuiging, ofwel geen zandkorrels zijn die de schatkist bedekken. Bewustzijn laat zich niet vatten door gedachten, het is vrij van plannen, werkwijzen en benodigde informatie. Wij dragen het goddelijk aspect in ons en wij kunnen het onthullen omdat wij bewuste wezens met denkvermogen zijn. Maar het is een misvatting dat wij VIA onze gedachtengang tot bewustzijn komen.
Laat mijn ware wezen zich onthullen. Het is niet ‘ik’ die mijn bewustzijn onthult, het ie niet Ester die het vindt, Ester is het offer en het bewustzijn is de schat die zich laat zien als het offer gemaakt is.
Wij HOEVEN niets op te geven. Het idee van wie wij zijn als persoon is een constellatie van begrenzingen. Er bestaat niets wat ons definieert wat niet op één of andere manier een begrenzing vormt. Als wij ‘iets zijn’ betekent dat namelijk altijd dat wij dus niet ‘alles zijn’. Met ‘iets zijn’ komt ook ‘iets anders NIET zijn’.
De volwassene zegt dat het ‘ik’ niet mag bestaan. Het is de perceptie van de volwassene die maakt dat wij in een spiritue conflict belanden: ik moet loslaten, ik moet opgeven, ik moet mij aan bepaalde regels houden en mijzelf bepaalde dingen ontzeggen. En zo draait de volwassene in spiralende cirkeltjes, weg van het ZELF, op weg naar ouderdom, naar verstarring en vergankelijkheid.
Het kind laat alles bestaan, maar het kind is vrij. Alle aspecten van het kind komen tot uitdrukking, het kind speelt met zijn poppen en elke pop is iemand anders. Het kind is vrij, de aspecten van het kind komen tot leven in het spel, maar het deert het kind niet. Het kind hangt er niets aan op, er is geen enkele identificatie,
Het volwassen persoonlijke zet vast. Dit is het volwassen persoonlijke wat spreekt. Laat het varen, laat het werkelijke opstaan, herrijzen. Laat het gewoon gebeuren en laat de wens om hier controle over te hebben, om het te begrijpen en conclusies te trekken, los.
Laat slechts dat overblijven wat werkelijk is, wat oneindig en alomtegenwoordig is. Laat al het andere zich terugtrekken in het centrum waar het uit voortkomt, zodat goddelijkheid weer tot leven komt, zodat de ziel weer meester wordt van de materie.
ER ZIJN GEEN REGELS, de ogenschijnlijke regels die er zijn, zijn een gevolg. Zij leiden niet tot bewustzijn, maar komen voort uit bewustzijn. Levend vanuit al wat is, hebben wij een overzicht, een gevoel van eenheid, wat tot bepaalde keuzes leidt.
Berusting in kneuterigheid
2 februari 2025
Berusting in kneuterigheid. Pas als ik ook berusting vind in dit, het leven zoals het soms voelt, kan ik zien dat waar ik naar verlang nooit weg is geweest. Wat ik zoek, zit in alles. Ik moest juist leren, dat ik niets hoef te veranderen om te vinden wat ik zoek. Hoe kun je leren om ECHT te zijn met al wat is, als er niet iets is wat je liever niet zou willen? Als er alleen maar dingen zijn die je bevallen, is er geen kunst aan om te zijn met wat er is. Maar juist in onze onplezierige ervaringen kunnen we voorbij het gevoel gaan. Het positieve voelt toch wel goed, óók als we niet de diepte ervan opzoeken. Maar in het negatieve ontdekken we pas het licht wat het in zich draagt als wij verder kijken dan onze emotionele reactie. In het onaangename zijn wij geneigd om in de oppervlakte te blijven, maar in het onaangename dwingt onze oncomfortabelheid ons tot de diepte van ons ZELF en oh, als wij daar binnentreden zien wij ineens rechtstreeks tot in het absolute.
De diamant in het donker is ons grootste geschenk, het is het bewijs van onvoorwaardelijkheid. De diamant in het paradijs komt niet als een verrassing, haalt geen geloofsovertuigingen onderuit. Maar als wij de diamant vinden als ons hart huilt, zijn wij vrij. Geen huilend hart staat ons dan nog in de weg.
De bevrijding van het niet-bevrijde
23 januari 2025
Ik bevrijd het ‘niet bevrijde’ van het ‘bevrijd moeten zijn’.
Ik bevrijd dat wat niet vrij is van de opgelegde vrijheid.
Jij BENT vrijheid, lief onbevrijde, maar hoeft jezelf niet als dusdanig te ervaren.
En het onbevrijde danste zichzelf opgelucht vrij, doordat het eindelijk zichzelf mocht zijn. Wat een bevrijding!
Laat dit NU nieuw zijn
12 januari 2025
Wie ben ik NU, zonder wat ik ooit WAS? Zonder wat ik ooit word? Hier, nu, niets, niemand. Laat geen enkele herhaling van wat WAS zijn weg naar het NU vinden. Laat creatie in elk moment iets nieuws tot stand brengen, laat in elk moment een nieuwe versie van mijzelf geboren worden, die in niets hoeft te lijken op de vorige.
Ik accepteer alles ooit. Het complete menselijk collectief, wat wij allen in ons dragen. Ik voel mij uitgebuit, overmeesterd, verlaten, afgewezen, met de grond gelijk gemaakt, vernederd. Maar daar waar alles vernietigd is, blijft slechts over wat onvergankelijk is: onze goddelijke kern. Waar het leek alsof alles mij werd afgenomen, ontving ik juist dat waar ik werkelijk naar zocht. Dat wat mij onmogelijk kan worden afgenomen, is het enige wat overblijft. Compleet ontdaan van al het veranderbare, vergankelijke, rest slechts onsterfelijkheid, eeuwigheid, eenheid. Want enkel het ondeelbare kan niet in stukken gespleten worden.
Er is niets wat ons ons ZELF kan ontnemen
6 januari 2025
Er is niets wat ons ons ZELF kan ontnemen.
Wanneer wij werkelijk in ons centrum, in ons bewustzijn aanwezig zijn. Het bewustzijn is niet te raken, het is slechts het persoonlijke wat geraakt kan worden. Hoe meer wij overtuigd zijn van het geraakt worden in het persoonlijke, hoe meer wij de macht geven aan externe omstandigheden en zo overgeleverd zijn aan wat het leven ons brengt. De grap is, dat het leven juist verschillende krachten in verschillende manifestatievormen naar ons toe brengt, om ons te leren dat ons bewustzijn onafhankelijk van omstandigheden in een staat van vrede en onvoorwaardelijke liefde is. Maar omdat wij geneigd zijn om het leven vanuit het persoonlijke te beleven, willen wij de omstandigheden zo aanpassen dat wij geen hinder meer ondervinden van de negatieve uitwerking ervan op onszelf. Daardoor komen wij in een gevecht met wat het leven ons brengt, waarin wij eigenlijk de omstandigheden de baas willen worden. De kunst is om hierin uit de strijd te stappen, want als wij de omstandigheden de baas worden, maar het doel was slechts om geen hinder meer van de omstandigheden te ondervinden, hebben wij onze les nog niet geleerd, onze eigen kern nog niet herontdekt, waardoor een soortgelijke boodschapper ons pad zal kruisen. Maar hoe meer wij ervan bewust zijn dat wij in onze kern niet te raken zijn door omstandigheden, hoe minder ons werkelijk kan raken. Het bewustzijn is namelijk ‘eternal’ en daarmee onaantastbaar en onveranderbaar. Als het vernietigbaar of veranderbaar zou zijn, zou het immers onmogelijk eternal kunnen zijn.
Tegengestelde aspecten
6 januari 2025
Als wij de tegengestelde aspecten die in ons aanwezig zijn in onszelf kunnen herkennen, komt er steeds minder onderscheid tussen onszelf en de buitenwereld. Wij zien dan immers niet langer een tegenstelling ten opzichte van ons zelfbeeld in de mensen die wij tegenkomen, maar een gelijkenis, omdat wij beide uiteinden (openbaringsvormen) van dezelfde eigenschap in onszelf herkend hebben. De heelwording in onszelf is de vereniging van de elkaar complementerende aspecten in onszelf en met de eenwording binnenin ons herenigen wij ons ook met al deze aspecten in de buitenwereld. Wij hebben hen namelijk in onszelf herkend, dus kunnen wij de eigenschappen van de ander zien als een projectie van een deel van onszelf.
Laat het lichtste licht en het donkerste donker elkaar ontmoeten, zich met elkaar versmelten in mijzelf, zodat de werkelijke eenheid weer belichaamd tot leven kan komen.
Laat het leven zijn gang gaan
12 december 2024
Laat het leven zijn gang gaan. Je kunt het leven niet NIET zijn gang laten gaan, want het leven gaat toch wel zijn gang. Het leven wacht niet op jouw toestemming om zijn gang te gaan. Laat het zich voltrekken, laat angst niet leidend zijn, laat de angstige delen van het zelf niet LIJDEND zijn door gebrek aan leiderschap van het hogere zelf. Laat elk instrument zijn melodie spelen, maar laat de dirigent de leiding te allen tijde behouden.
estrella-blanca.com 